استاندارد محصولات کمک پزشکی جهت استفاده معلولین ISO 9999:2016

این استاندارد جهت اطلاحات محصولات تولیدی کمک پزشکی برای افراد نا توان تدوین شده است.

در این استاندارد مواردی از جمله آیتم های زیر را شامل نمی گردد.

1- مواد مورد استفاده برای نصب تجهیزات و محصولات کمک پزشکی

2- دارو

3- محصولات کمکی و ابزار تخصصی که جهت مراقبت، بیمارهای خاص مورد نیاز است.

4- راه حل های غیر فنی همانند استفاده از حیوانات و یا لب خوانی و….

5- بخش مالی و حساب

 

سازمان موفق

تفاوت آموزش با یادگیری در این‌جاست که آموزش گذراندن یک دوره است اما یادگیری آموزشی است که منجر به تغییر رفتار شود. به عبارتی آموزش، ابزار است، اما یادگیری هدف است.

به گفته راسل ایکاف، صاحب‌ نظر برجسته  مدیریت، یادگیری فعالیتی است که کسی نمی‌تواند «برای و به جای دیگری» انجام دهد.

در هر فرآیند یادگیری، معلم ۱۰ درصد ولی متعلم (آموزش‌پذیر یادگیرنده) ۹۰ درصد نقش را برعهده دارد. اگر می‌خواهیم توسعه یابیم باید سازمان‌های یادگیرنده داشته باشیم.

موضوع توسعه، یادگیری است. کارکنان و سازمان‌ها باید با نظر به یادگیری به ارتقای درک خود از مسایل بپردازند و زمینه‌ ساز توسعه خود باشند.

از این رو آموزش‌پذیر آگاه در تلاش برای بهبود رفتارهای خویش است و هر مانعی که فرآیند یادگیری را مختل کند، از سر راه برمی‌دارد.

به گفته پیتر سنگه، نویسنده توانای کتاب «پنجمین فرمان»، سازمان یادگیرنده پنج ویژگی دارد که عبارتند از:

۱) تسلط فردی یا قابلیت شخصی

یعنی هر کس باید دائم مهارت خویش را افزایش دهد. مدیرعامل باید از خود بپرسد چه مهارت‌هایی را در خود ارتقا دهم تا مدیرعاملی شایسته‌ تر باشم.

منشی از خود پرسش کند چه آموزشی ببینم تا تسلط و قابلیت من افزایش یابد و…

۲) یادگیری تیمی

منظور این است که تمام افراد سازمان با هم یاد می‌گیرند و تفکر جمعی را ارتقا می‌دهند. در چنین سازمانی فوت کوزه‌ گری معنا ندارد.

یادمان باشد فقط انسان‌های کوتاه قد (منظورتان از «قد»، قابلیت و شایستگی است) نگران هستند که دانسته‌هایشان را دیگران نیز بدانند ولی افراد قدبلند (با بینش پیشرونده) چون دایم در حال یادگیری مباحث جدید هستند همچون استخری هستند که از چشمه‌های جوشان علم و معرفت دایم بهره‌مند شده و خروجی خویش را هم ذکات دانسته‌هایشان می‌دانند.

۳) رسالت مشترک

آرمان سازمان است و مجموعه  ارزش‌ها و اعتقادات جمعی را شکل می‌دهد. از خودمان پرسش کنیم چقدر به آرمان و ارزش‌های سازمان متعهد بوده و تلاش جمعی می‌کنیم.

۴) شکستن مدل‌های ذهنی

به قول سهراب سپهری-شاعر فقید معاصر-آیا توان شستن چشم‌ها و جور دیگر دیدن و اندیشیدن را داریم، به قول استراتژیست‌ها می‌توانیم پارادایم‌ها (چارچوب اندیشیدن) خود را بشکنیم و جور دیگر هم فکر کنیم. در این صورت متفاوت خواهیم بود و فقط دور خودمان و در چارچوب حصار بسته  ذهن دور نمی‌زنیم.

۵) داشتن نگرش سیستمی

سیستم عبارت است از ;مجموعه‌ ای از اجزای به هم پیوسته که تشکیل یک کل را داده، هدف یا اهداف مشترک دارند، با هم حرکت می‌کنند، روی هم تاثیر می‌گذارند و از هم تاثیر می‌پذیرند. امروزه نگرش سیستمی راه‌حل بسیاری از مشکلات بشر و سازمان است. به همین جهت در شماره آینده به نگرش سیستمی می‌پردازیم.

مدیریت بهینه وقت

مدیریت بهینه وقت برای اینکه بتوانیم بر وقت خود بهتر مدیریت کنیم ،‌می‌بایست پنج گام برداریم .

● این پنج گام عبارتند از :‌

▪ درک ارزش وقت

▪ رفع آفات

▪ تقسیم اوقات

▪ تنظیم برنامه

▪ تصمیم بر اجرا

هر یک از موارد فوق مکمل مورد قبلی خود است رها کردن چند مرحله و پرداختن به یک از آنها نمی‌تواند شما را یاری دهد : باید کوشش کنید که در کلیه موارد موفق شوید ، تا نتیجه نهایی کسب گردد .

● درک ارزش وقت :

درک ارزش وقت ، مهمترین گام در راه بهبود مدیریت وقت است . قدم نخستینی است که اگر درست برداشته شود آگاهی برای رسیدن به مقصد را در طول مسیر به فرد می‌دهد . غفلت از ارزش زمان است که باعث می‌شود فرد به آفات وقت خود توجه نکند ،‌در پی تقسیم اوقات خود و برنامه ریزی در زندگی نبوده و مصمم از استفاده بهتر از وقتش نباشد .

● تقسیم اوقات :

‌تقسیم اوقات گام مهمی برای تنظیم برنامه روزانه به حساب می‌آید . اکثر کسانی که نمی‌توانند مدیریت موفقی بر وقت خود داشته باشند ، در حقیقت قادر به تقسیم اوقات خود نیستند .

▪ در تقسیم اوقات باید به سه اصل توجه نمود .

الف) ‌تفکیک اوقات

ب ) اولویت بندی اقدامات

ج ) بهبود مدت اجرا

هر یک از موارد فوق ،‌جایگاه ویژه‌ای در مدیریت وقت دارد و باید در به کارگیری آنها دقت نمود .

● رفع آفات :

برای رفع آفاتی که باعث اتلاف وقت می‌شوند . باید دو مرحله را پشت سر گذارد . اول شناسایی آفات که از این طریق به آفات وقت خود پی خواهیم برد . دوم : مبارزه با آفات که راه حلهای لازم برای رفع آفات را به ما نشان داده و عمل به آنها منجر به از بین رفتن آفات به از بین رفتن آفات وقت خواهد شد .

▪ ما به سه نوع آفات وقت روبرو هستیم :

۱)آفات خود که به خلقیات فردی ما بر می‌گردد .

۲) آفات دیگران که به علت خلقیات دیگران و به دلیل ارتباط ما با آنها بر ما تحمیل می‌شود .

۳) آفات اتفاقات و حوادث : که در اختیار ما نیست و گذشت روزگار بر ما تحمیل می‌کند اگر چه ممکن است بعضی از آنها به علت عدم توجه ما و یا دیگران اتفاق افتد . البته تجربه نشان داده است که بیشترین آفات وقت برای هر فرد آفات خود است .

یکی از راههای مناسب برای شناسایی آفات وقت ، بررسی عملکرد روزانه است . هر فرد با نوشتن اقداماتی که در روز انجام داده است و با تجزیه و تحلیل موارد برای مدت یک هفته تا یک ماه که بستگی به میزان گرفتاری وی به آفات وقت دارد ، می‌تواند اشکالات موجود را بیاید

● تنظیم برنامه :

گام چهارم در بهبود مدیریت وقت ، تنظیم برنامه است ” تنظیم برنامه ” در حقیقت اجرایی نمودن مدیریت وقت است . عده‌ای در برابر برنامه مقاومت می‌کنند ،‌چرا که معتقدند برنامه‌ریزی ما را در موارد غیر مترقبه در بند می‌کشد و مسایل ناگهانی را در نظر نمی‌گیرند در حالیکه برنامه‌ریزی خوب در حقیقت نه تنها باعث دربند شدن فرد نمی‌شود ، بلکه باعث آزادی وی می‌گردد . یک برنامه‌ریز هوشیار برای تغییرات و بحرانها و آنچه انتظار آن نمی‌رفته است ، جایی در برنامه خود در نظر می‌گیرد . برنامه‌ریزی وقت می‌گیرد ، وقتی که در حقیقت باعث حفظ اوقات در دراز مدت است و کلید اصلی در بهره برداری موثر از وقت می‌باشد .

ابتدایی ترین طریق مدیریت بر وقت ،‌فهرست کردن کارهایی است که فرد در روز باید انجام دهد . تغییرات شرایط روحی فرد و وضعیت سلامتی وی در پیگیری برنامه نقش دارد . پس نباید با برنامه ریزیهای غیر قابل انعطاف ، مانعی بزرگ در راه نظم اوقات خود به وجود آورد.

● تصمیم بر اجرا :

برای اینکه بتوانیم این گام نهایی را در مدیریت وقت بردارید ، می‌بایست با توجه به پنج اصل زیر تصمیم جدی بگیرید که لحظه ای از کوشش برای بهبود مدیریت بر وقت خود غافل نشوید .

۱) اهمیت قائل شدن برای وقت

۲) کنار گذاشتن رو دربایستی‌ها و تعارف بیجا

۳) عزم بر تغییر در دراز مدت

۴) رفع اشکالات با تمرین

۵) بررسی مکرر و راهیابی

معرفی BS 13500

قانون تمرین برای ارائه اداره موثر BS 13500

حاکمیت سازمانی خوب منافع مالی و شهرت را به ارمغان می آورد. BS 13500 در تابستان 2013 به عنوان یک استاندارد حاکمیت ملی برای سازمان ها از همه نوع و اندازه منتشر شده است. سازمانهای حرفه ای، ادارات دولتی و شرکت های خصوصی در حال توسعه قانون BS 13500 را در پاسخ به تقاضا برای صنعت و ایجاد چارچوب حکومت مشترک برای همه شرکتها و سازمانها است.

BS 13500 چیست؟

BS 13500 سال 2013 به عنوان یک استاندارد حاکمیت ملی برای سازمان ها از همه نوع و اندازه ایجاد شده است. سازمانهای حرفه ای، ادارات دولتی و شرکت های خصوصی در حال توسعه قانون BS 13500 در پاسخ به تقاضا برای صنعت و ایجاد چارچوب حکومتی مشترک برای همه شرکتها و سازمانها است.

 

مزایای پیاده سازی ایزو 10003

مزایای ایزو 10003 :

• سیستم شفاف – شما با انتشار پروسه خود به مشتری نشان می دهید که روندی باز، موثر و آسان دارید.
• اطمینان مشتری – یک تعهد استاندارد نسبت به حل شکایت به آنها نشان می دهد هر شکایتی رسیدگی خواهد شد.
• کارآیی ارتقا یافته – استمرار در پیشرفت باعث می شود با تحلیل ریشه ای علت، عملکرد های سازمان ارتقا یابد.
• رابطه بهتر – سیستم اجازه می دهد یک رویکرد مشتری محور برای رسیدگی، تحلیل و بررسی شکایات اتخاذ شود.
• سیستم قابل ممیزی – سیستم مدیریت شکایت قابل ممیزی شدن است تا مطمئن شویم الزامات پیگیری می شوند.
این ایزو برای رسیدگی به شکایات در داخل یک سازمان کاربرد ندارد.
این ایزو موارد زیر را به سازمان استفاده کننده ارائه می دهد:
• راهنمایی در انتخاب ارائه کنندگان و استفاده از خدمات آنها،
• مشارکت و تعهد مدیریت در حل اختلاف و به خدمت گرفتن منابع مناسب داخل سازمان،
• ضروریات یک حل اختلاف در دسترس، شفاف، مناسب و عادلانه،
• راهنمایی درباره مدیریت مشارکت یک سازمان در حل اختلاف
• نظارت، ارزیابی و ارتقا پروسه حل اختلاف.

اين استاندارد بين المللي قابل اجراست براي:

-شكايات در ارتباط با ويژگي هاي محصولات سازمان كه مورد انتظار مشتري است و در ارتباط با فرايند رسيدگي به شكايات و حل اختلافات

حل اختلافات بوجود آمده از فعاليت هاي تجارت داخلي يا خارجي

– راهنمايي در خصوص تعيين زمان و چگونگي مشاركت سازمانها در حل اختلافات

– راهنمايي در انتخاب تهيه كنندگان و استفاده از خدمات آنها

– جلب مشاركت مديريت ارشد و همكاري او در حل اختلافات و توسعه منابع كافي در سازمان

– ضروريات، براي حل اختلافات عادلانه، مناسب و شفاف در دسترس

– راهنمايي در مديريت مشاركتها در سازمانها در حل اختلافات

– كنترل، ارزيابي و بهبود فرايند حل اختلافات